26 de mar. de 2017

Salgueiro Maia. A liberdade non é unha utopía.

Congratúlome de anunciar a publicación dun novo traballo compartido de poesía. Será nas vindeiras semanas, e está adicado a unha figura que leva tempo acompañándome en silencio, e que agora abrolla nun libro tributo de 25 poetas lusófonos, e tamén españois, coa representación de tódalas linguas peninsulares.


O título do libro é: Salgueiro Maia. A liberdade não é uma utopia. La libertad no es una utopía. A liberdade non é unha utopía. La llibertat no és una utopia. Askatasuna ez da utopia.

Como dicía tiña en mente facer unha homenaxe poética a Salgueiro Maia coincidindo co 25 aniversario do seu pasamento o 4 de abril. Durante algún tempo non tiña moi claro o xeito de enfocar esa homenaxe. Hai algo menos dun ano estivemos de visita en Castelo de Vide, tiven a oportunidade de ler un poema que fixera hai anos para Salgueiro Maia e tamén de falar con familiares e veciños da figura do Capitán de Abril. Tardei algunhas semanas en argallar algo que me gustase, que tivese a suficiente forza para agradar a poetas moi diversos e de lugares moi dispares que se xuntarían neste libro. Comecei cunha iniciativa moi complexa, que tiven que aparcar, quedará para outro proxecto. Finalmente e grazas ao empeño e compromiso de José María Cumbreño, que se comprometeu con este proxecto dende o comezo, que o alentou e apoio plenamente, e cos seus sabios consellos, puxemos en marcha a iniciativa a finais do pasado ano.

Se non fose por Chema, este libro quedaría noutro proxecto máis, esquecido nas miñas notas. Publicar estase a converter nun odisea, e iso non debería ser así, non é xusto para quen crea.

A idea que tiña, e coido dalgún xeito materializamos, era dun libro diverso, no que confluísen poetas de distintos países lusófonos coa idea de conxugar esa óptica, por forza, diversa, propiciada polo pasado colonizador e tamén pola distancia no xeito de vivir, ver e sentir o que foi o 25 de abril. De igual xeito interesábame moito a óptica poética da outra parte da península, da España diversa e plural, que amosase nas distintas linguas (Español, Galego, Catalán e Euskera), esa visión daquel feito revolucionario tan poético e talvez inigualable.

Foi unha sorte mergullarme no mundo poético da lusofonía, é un marabilloso crisol de poetas, de poesía, e foi moi difícil escoller nesa riquísima diversidade.

Participamos no libro, e así sairán os poemas, por esta orde: Begoña Abad, Manuel Alegre, Joaquim Cardoso Dias, Francisco Javier Carmona Camarero, María Carvajal, Laura Casielles, Suso Díaz, Vera Duarte, Marília Garcia, Luis Arturo Guichard, María Teresa Horta, Faustino Lobato, Leonor Macedo, Danielle Magalhães, Joan Margarit, Eladio Méndez, Livia Natália, Ondjaki, Jorge Reis-Sá, João Manuel Ribeiro, Daniel Salgado, António Carlos Santos, Tânia Tomé, Kirmen Uribe e Ruy Ventura.

O libro está ilustrado por Baldo Ramos.

Só me queda agradecer a todas, e todos, os que novamente confiastes en min apoiando co voso traballo e creatividade este proxecto colectivo, para velo medrar e materializarse. Son afortunado, e síntome moi honrado de contar con todas e todos vós. 

GRAZAS

8 de mar. de 2017

Poemas para ser chiados #PondalCen I

Co gallo do centenario do pasamento do bardo galego Eduardo Pondal, dou comezo con esta entrada a una serie de poemas que servirán para homenaxear ao bergantiñán e a súa obra.

Eduardo Pondal

A idea é escribir poemas en 140 caracteres (espazo máximo dun chío -tweet-), para difundilos polas redes sociais, integrando un verso do egrexio poeta en cada poema e que irá entre -guións-.

Parafraseando ao mestre Méndez Ferrín, De Pondal a Novoneyra, e tendo en conta a situación na que nos atopamos a meirande parte dos que escribimos poesía, resulta case imposible publicar polas canles habituais, dígase libros, aproveito a tecnoloxía para achegar os poemas a quen os queira ler, difundir, neste novo horizonte: De Pondal ao Chío.

I

O sentimento adormecido
na gorxa do pensamento.
-Que din os rumorosos- 
cando cala a voz,
cando se perde o que fomos?
Ferida e pranto.
#PondalCen

16 de nov. de 2016

13 de nov. de 2016

Versos nun calendario sen follas CXXV

No 14 aniversario da traxedia que provocou a meirande MAREA NEGRA da nosa historia, cómpre manter a memoria das/os que loitaron por manter vivas as nosas costas, as/os que entregaron o seu tempo a esa tarefa tan desagradable e difícil, titánica. 
Para elas/es é o meu afecto e admiración sempre!


Ferida na auga.
Veleno que envelenas
o son do mar.

Aves retidas no ar
tépedo desta morte.










Fotografías atopadas na rede. Autoras/es descoñecidas/os.

1 de nov. de 2016

Sofía. 20 anos pixelando o meu ollar.




Hoxe é un día moi especial para min. Miña filla Sofía, está de aniversario, cumpre 20 anos e é unha desas datas, coido, son un punto de inflexión na vida.

Quería agasallala dun xeito especial, facer algo distinto ao que acostumo neste 1 de novembro. 

Meses atrás pensei en escribirlle 20 poemas que tiñan que estar inspirados en momentos que vivimos, neses detalles que se sumaron ao longo do tempo e forman parte de nós, certa necesidade de plasmalos do xeito que eu os vexo, agora, dende a perspectiva do tempo, desa distancia, desa pátina que vai ficando no horizonte. Non foi fácil, nada fácil acometer o que me propuxera coa delicadeza que precisan uns versos adicados a unha filla, e ao mesmo tempo fosen merecentes de ser lidos por calquera que queira facelo, pois de non ser así, non pasaría de ser un agasallo privado que tería o valor que ela lle queira dar.

Chegados a este punto, no que xa é unha realidade tanxible este libro Sofía que tan marabillosamente publica a colección Desalmados eruditos, de Ediciones Liliputienses, do querido e admirado amigo José María Cumbreño, soamente me queda agradecerlle o seu traballo e compromiso, a súa dedicación e mimo para con este libro, e a miña admiración sempre polo seu amor á poesía e pola súa amizade. Coido que poucas veces me sinto tan a gusto falando de poesía, e de proxectos, con unha persoa, Cumbreño víveo dun xeito transparente, con ese brillo no ollar de quen sente, e cre, sen límete, no que fai, unha sorte de amizade. Curiosamente o libro, en galego, publícase en Extremadura, nesta terra que vai para 20 anos que nos acolle. É unha honra formar parte da familia, que tanto admiro, de poetas liliputienses.

Tamén aproveito para agradecerlle a Helena Villar Janeiro a súa opinión e os apuntamentos que me fixo do libro, e o seu apoio e consideración polo meu traballo. É unha sorte contar coa amizade sinceira de quen tanto sabe e o comparte cando llo demando. 

Sofía xa non é meu, e de cada lector. Ata hoxe era un libro máis dos que teño escritos, agora, por sorte, é a miña “Ópera prima” e voa para sempre no silencio de cada lectura, no son de cada verso.

Moitísimas felicidades Sofía!

Beizóns a José María Cumbreño por facer realidade este agasallo a Sofía, e a Helena Villar Janeiro.

25 de out. de 2016

-100- Centenario da primeira visita de Federico García Lorca a Galicia

 

Tal día coma hoxe, de hai 100 anos, Federico García Lorca visitaba por primeira vez Galicia.
Non é un data máis, é unha data determinante para o autor dos Seis poemas galegos, para a percepción de Galicia dende a óptica dun mozo de 18 anos que chega a un país moi distinto cultural, social e xeograficamente da súa Andalucía natal. Tamén é unha data moi importante para Galicia, e sobre todo para o galego, que é moito máis universal grazas ao seu compromiso, coa nosa lingua, reflectido neses seis poemas marabillosos.
Foto: Pablo Belinchón
Tamén hoxe, hai dous anos, o 25 de outubro de 2014, foi cando vin claramente o proxecto do libro 6 poemas 6. Homenaxe a Federico García Lorca, publicado o 17 de decembro de 2015 por Biblos Clube de Lectores. Aquela tarde, de hai dous anos, lin novamente os Seis poemas galegos co propósito de compartir algún deses versos, nas redes sociais, e recordar ao poeta andaluz. Finalmente non me decantei por ningún dos seus poemas e escollín unha fermosísima imaxe da Catedral de Santiago de Compostela, de PabloBelinchón. Levaba tempo pensando en facer algo para homenaxear a Lorca, e xurdiu ese día. Pensei en facer un libro con 36 poetas, en grupos de 6, que ademais de aportar un poema propio, tiñan que elaborar, cada grupo, un poema en conxunto. Trasladei a miña idea a Helena Villar Janeiro, que manifestou, nun principio, que iso de compoñer poemas en conxunto non se podía facer. Insistín en que se pode facer calquera cousa que nos propoñamos, que quería intentalo e contar con ela para coordinar ese proxecto. Finalmente fomos acordando os pormenores do libro (no que sempre me recordaba, Helena, a importancia que tiña Ánxel Casal no desenlace do libro de Lorca e que tiñamos que telo presente na nosa publicación), escollemos e convidamos a quen coordinaría cada grupo, que tiña que convidar as/os poetas que formaban o seu grupo. Ata onde sei, non houbo renuncias, o que indica que o proxecto, e o desafío, agradaba.
Foi un traballo ilusionante, no que aprendín moito, moitísimo, e no que me sentín moi cómodo traballando, perfilando e desenrolando esta idea con Helena Villar Janeiro, unha sorte de lucidez, compromiso e paixón pola nosa lingua e pola poesía.
Recordar, hoxe, este tempo compartido, este libro que tantas alegrías nos leva dado, e do que nos sentimos moi orgullosos, é o mellor xeito que tiñamos de homenaxear a quen amou Galicia e o galego, a quen nos entendeu e compartiu o seu sentir e a súa poesía con nós, a quen foi un galego máis, un galego universal, Federico García Lorca.
Beizóns aos 43 participantes:
Poema Madrigal â cibdá de Santiago. Helena Villar Janeiro (coordinadora), Marica Campo, Francisco X. Fernández Naval, F. R. Lavandeira, Xesús Rábade Paredes, Miro Villar, Nolo Suárez (Ilustración).
Poema Romaxe de nosa Señora da Barca. Modesto Fraga Moure (coordinador), Rocío Blanco Formoso, Alfredo Ferreiro, Alexandre Nerium,  Emma Pedreira, X. H. Rivadulla Corcón, Viki Rivadulla (Ilustración).
Poema Cántiga do neno da tenda. Marta Dacosta Alonso (coordinadora), Xosé María Álvarez Cáccamo, Ledicia Costas, Paco Souto, Eva Veiga, Rafa Vilar, Alfonso Costa (Ilustración).
Poema Noiturnio do adoescente morto. Yolanda Castaño (coordinadora), Lucía Aldao, Xiana Arias Rego, Olalla Cociña,  Gonzalo Hermo, María Lado, Marita Martín Carmona (Ilustración).
Poema Canzón de cuna pra Rosalía Castro, morta. Suso Díaz (coordinador), Miguel Ángel Alonso Diz, Xoán Carlos Domínguez Alberte, Baldo Ramos, Lorena Rei,  Noelia Rodríguez, Irene Silva Xiráldez (Ilustración).
Poema Danza da lúa en Santiago. Lucía Novas (coordinadora), Alba Cid, Xosé Daniel Costas Currás, Rosa Enríquez, Míriam Ferradáns, Ismael Ramos, Antón Sobral (Ilustración).
A portada é de Xosé Vizoso.
Presentación en Santiago de Compostela
Os proxectos non son nada se non se fan visibles, se non se materializan. Por iso fago extensible o agradecemento a Carmela e Tucho, que dirixen Biblos Clube de Lectores, e materializaron este libro dun xeito verdadeiramente marabilloso.
Coido cumprimos, humildemente, co recordo e a memoria de Federico García Lorca, ditoso ser humano inzado de sentimentos e imaxes envoltas en verbas de música, e dozura, para o sentir de quen as procure.

25 de outubro de 2016. 
Centenario da primeira visita de FGL a Galicia.

21 de out. de 2016

18 de out. de 2016